شعر یاد حسین(ع)

قالب شعر (قصیده) است.                   ردیف شعر: تشنه

کلمات قافیه شعر: سخنور، یکسر، یاور، بر(خشکی)، بر(کنار، سینه)، اصغر، کوثر، محشر

حروف مشترک قافیه های شعر: (-َر)

واژه ها:

تف:گرما، سوزش، داغ / کام: دهان/ سخنور: شاعر، سخن­گو/دشت بلا: کربلا /خسرو: پادشاه / یاور: یاریگر

کوثر: چشمه ای در بهشت/ صف محشر: صحرای قیامت/ره بردن: رسیدن/  پرتَف: سوزان/ آل: خاندان 

عطشان: تشنه/احمد: لقب حضرت محمد(ص) /حیدر: لقب حضرت علی(ع) /  شط: رود/  لب شط: ساحل رود

معنی اشعار

معنی بیت اوّل: از شدت گرمای دل چنان دهان شاعرتشنه گشت که تمام ردیف شعرش تشنه شد.

معنی بیت دوم: افسوس از  آن روز که در کربلا، آن پادشاه بدون لشکر و بدون یار یگر تشنه بود.

معنی بیت سوم: با لبی خشکیده و دلی سوخته و چشمانی تر در آن بیابان در حالی که دچار مصیبت های زیادی شده بود لب تشنه بود.

    معنی بیت چهارم: مانند ماهی که از آب بیرون می افتد اهل بیت پیامبر دلشان از شدت تشنگی در سینه می سوخت و می تپید.

 معنی بیت پنجم: خاندان حضرت محمد(ص)  همه تشنه بودند وفرزندان حضرت علی همگی تشنه لب بودند.

معنی بیت ششم: آن کسی که بر ساحل چشمه کوثر همه ی  تشنگان را سیراب می کند به کدامین گناه باید در کنار آب در حالی که تشنه است ،کشته شود؟

معنی بیت هفتم: وقتی که عباس جوان به آب فرات رسید به یاد تشنگی امام حسین تا قیامت تشنه ماند.

معنی بیت هشتم: ای کاش شاعر(فدایی مازندرانی) در روز عاشورا فدای حسین می شد تا در صف سوزان صحرای قیامت تشنه نمی ماند.